header-bow
Anoniem
Schooldirecteur of bestuurder
26.09.2018
Mooi initiatief, maar het zou vanzelfsprekend moeten zijn: samen optrekken om kinderen in hun kracht te zetten..
Maarten Jurgens
Schooldirecteur of bestuurder
26.09.2018
Anoniem
Anders
26.09.2018
Anoniem
Ouder
24.09.2018
Henri Verheij
Schooldirecteur of bestuurder
24.09.2018
Manilde Buys
Ouder
24.09.2018
Mijn ervaring is dat als een schoolgaand kind lekker in zijn vel zit en plezier heeft hij zich beter kan ontwikkelen. Samen met de juf hielp ik mijn kind zichzelf beter te uiten. Haar zelfvertrouwen groeide en haar ontwikkeling kreeg een boost!
Sarah Molenkamp
Ouder
21.09.2018
Jelmer de Wal
Schooldirecteur of bestuurder
21.09.2018
Kim Bogaerts
Ouder
21.09.2018
Jacqueline Delsing
Anders
21.09.2018
Het mooiste aan onderwijs vind ik dat wat ik van de leerlingen/jongeren leer, en het belangrijkste heb ik geleerd door met hoogbegaafde jongeren te werken die een schooltrauma hebben opgelopen. Het eerste woord wat ik moest schrappen was opdracht. Ik wist echt even niet meer wat ik moest doen als ik geen opdrachten mocht geven. Als docent, en vooral als docent beeldende vorming ben je vooral met opdrachten bezig, je geeft ze, je denkt na over doelen, je zorgt voor uitvoering. Wat te doen als je in 10 paar wantrouwige ogen kijkt? Ik ben gaan zwijgen. Actief zwijgen, en observeren. Ik nam de tijd om erachter te komen wat ze nodig hadden. Op de eerste plaats vertrouwen. Ik ben zelf gaan werken met klei en ik reageerde alleen op een vraag, de actie kwam uitsluitend vanuit de jongere. Veel van wat ik voorstelde werd verworpen. Natuurlijk. Maar vanuit mijn ooghoeken kon ik zien dat het op een ander moment toch werd opgepakt. Ik kijk met heel veel plezier op deze beginperiode terug. Ik moest leren kijken, ik moest leren luisteren, ik moest leren aanwezig te zijn, maar vooral moest ik leren gelijkwaardig te zijn. En niet oh, ja, natuurlijk gelijkwaardig, maar echt tot op mijn bot voelen dat ik tegenover een persoon sta. Niet hoger, niet lager, maar op oogcontact. En van daaruit leerde ik om mijn pupillen niet alleen als gelijkwaardig te zien, maar vooral verschillend van elkaar en dus verschillend van mij. Deze houding kan ik nu ook op de ouders overdragen, waardoor ik heel gemakkelijk contact krijg en verschillen geen geschillen worden.
‘De fiets van mijn zoon is alweer kapot. Kan er geen toezicht komen?’
Deel jouw ervaring!
Klik hier
back-button
Wat fijn dat je de oproep Samen zijn wij school wilt onderschrijven. Hiermee steun je de campagne Samen zijn wij school. Met jouw steun zet je een positieve beweging in gang en draag je bij aan een goede toekomst voor alle kinderen in Nederland. Wie wil dat nou niet?
Verzenden

Ja, dit onderschrijf ik!